Full Flat (Płaski pełny)

Powierzchnie boczne głowni są w całości klinem tnącym tworzonym przez płaszczyzny ciągnące się od grzbietu po krawędź tnącą. Głownia taka ma bardzo korzystny balans między wytrzymałością a płynnością i lekkością cięcia. Szerokie płaskie powierzchnie zapewniają bardzo stabilny ruch w ciętym materiale, co w połączeniu z małym oporem stawianym przez taką głownię zapewnia doskonałe, głębokie cięcie. Stosowany w nożach myśliwskich i ogólnego przeznaczenia.

Flat (Płaski częściowy):

Powierzchnie boczne klina tnącego są płaskie jak w szlifie full-flat, lecz zaczynają schodzić się w kierunku krawędzi tnącej mniej więcej od połowy szerokości głowni. Jeśli płaszczyzny klina tnącego zajmują więcej miejsca, szlif nazywamy wysokim, jeśli mniej, szlif nazywamy niskim. Posiada podobne właściwości jak szlif full-flat, jednak klin tnący jest niższy, a jego płaszczyzny zbiegają się pod większym kątem, co skutkuje większym oporem podczas cięcia. Zaletą szlifu częściowego jest większa powierzchnia przekroju poprzecznego przy założonej szerokości i grubości głowni, dzięki czemu nóż jest znacznie bardziej odporny na złamanie. Stosowany w nożach wojskowych, taktycznych i ciężkich nożach przystosowanych do rąbania.

Hollow (Wklęsły) :

Powierzchnie boczne klina tnącego są wklęsłe. Szlif może być wyprowadzony na pełnej szerokości głowni lub częściowy (niski/wysoki). Jego zaletą jest możliwość utworzenia cienkiego, bardzo dobrze tnącego klina przy stosunkowo niewielkiej wysokości szlifu, a więc godzi wytrzymałość głowni z dobrze tnącym ostrzem. Wady to mniejsza wytrzymałość bezpośrednio nad krawędzią tnącą oraz fakt, iż przy głębszych cięciach głownia traci stabilność i stawia duży opór z powodu gwałtownie zwiększającej się grubości w okolicach grzbietu. Stosowany głównie w nożach myśliwskich oraz składanych ogólnego przeznaczenia.

Convex (Wypukły) :

Powierzchnie boczne klina tnącego są lekko wypukłe i nie zachodzi wyraźne rozgraniczenie miedzy klinem tnącym a samą krawędzią. Szlif może być wyprowadzony na pełnej szerokości głowni lub częściowy (niski/wysoki). Profil ten zapewnia wytrzymałą krawędź tnącą przy stosunkowo małym oporze stawianym przez głownię w ciętym materiale. Polecany na szlif noży survivalowych i większych głowni przystosowanych do rąbania. Jest dość trudny do wykonania, co niestety skutkuje większą ceną noża. Ponadto krawędź tnąca szlifu convex wymaga większej wprawy w ostrzeniu.

Zero Grind (Szlif Zerowy) :

Powierzchnie boczne głowni są płaskie jak w szlifie flat lub full-flat, z tą różnicą, iż podobnie jak w szlifie convex nie zachodzi wyraźne rozgraniczenie miedzy klinem tnącym a samą krawędzią. Profil ten zapewnia najlepsze z możliwych właściwości tnące przy założonej grubości i szerokości głowni. Wymaga jednak zastosowania bardzo dobrej, wysoko-udarnej stali i zaawansowanej technologii hartowania, w przeciwnym razie cienka krawędź tnąca i obszar bezpośrednio nad nią łatwo uległaby uszkodzeniu. Szlif ten stosuje się w nożach ogólnoużytkowych najwyższej klasy.

Chisel (Dłuto):

Szlif wyprowadzony jest tylko z jednej strony, druga strona głowni pozostaje płaska. Może być płaski pełny, częściowy a nawet wypukły. W przypadku osoby praworęcznej najlepiej jeśli część płaska znajduje się po lewej stronie, w przeciwnym razie głownia będzie miała tendencję do zbaczania z linii cięcia. Podstawową zaletą tego szlifu jest prostsza produkcja i mniejsze zużycie narzędzi, co powinno przekładać się na niższą cenę noża.