Nie ma uniwersalnej odpowiedzi na pytanie "Jaki jest najlepszy rodzaj śrutu?". Najważniejszym kryterium, którym należy się kierować wybierając śrut jest jego celność. Jedyną metodą znalezienia odpowiedzi na to pytanie jest testowanie jak największej liczby różnych śrutów i dobór najlepszego dla posiadanego modelu wiatrówki.

1. Masa śrutu

Istnieją pewne generalne zasady doboru śrutu dla danej broni. Oprócz kalibru, podstawowym parametrem śrutu jest masa podawana w jednostkach grain (1gr = 0,06479g). W kalibrze 4,5 mm za śrut lekki uważamy śrut o masie do 6 gr, śrut średnio-ciężki 6-9 gr, natomiast powyżej 9gr - śrut ciężki.

Zastosowanie lekkiego śrutu spowoduje, że w czasie strzału przyspieszy on gwałtowniej osiągając większą prędkość wylotową. Tym samym czas przebywania śrutu w lufie będzie krótki, co zredukuje niekorzystny wpływ niestabilności i drgań broni w czasie strzału. Ponadto większa prędkość wylotowa powoduje, że czas lotu do celu jest krótszy. W efekcie otrzymujemy korzystną płaską trajektorię lotu. Wydaje się więc, że śrut powinien być jak najlżejszy.

Niestety w rzeczywistości zastosowanie lekkiego śrutu w mocnych karabinkach spowoduje, że śrut za szybko opuści lufę nie osiągając maksymalnej prędkości (w efekcie energia będzie mniejsza), nie zostanie więc przekazana cała energia (możliwa do przekazania) zgromadzona w sprężynie. Może to spowodować uszkodzenie sprężyny lub w najlepszym wypadku szybsze zużycie (efekt podobny jak przy strzelaniu "na sucho", śrut nie będzie stanowił wystarczającego "oporu" dla sprężyny). Dlatego w karabinkach o większej prędkości wylotowej należy stosować śrut średnio-ciężki lub ciężki.

Należy tutaj wspomnieć o niebezpieczeństwie stosowania zbyt ciężkiego śrutu w słabszych karabinkach sprężynowych. Strzelanie ciężkim śrutem ze słabej wiatrówki spowoduje, że sprężyna nie będzie miała wystarczającej energii, aby rozpędzić i wystrzelić ciężki śrut z odpowiednią prędkością. Postępowanie takie może prowadzić do uszkodzenia sprężyny.

2. Kształt śrutu

Jednym z kryteriów doboru śrutu jest także kształt. Rozróżniamy cztery podstawowe typy śrutów:

• płaski (match),

• ostry (pointed),

• zaokrąglony (round nose i domed),

• półokrągły z wklęsłym czołem (hollowpoint).

Śrut płaski jest stosowany do strzelania sportowego ponieważ wycina okrągły otwór w tarczy. Płaski śrut niestety szybko traci prędkość i tym samym nie jest najlepszy do strzelania na dłuższych dystansach (zalecany do strzelania na dystansach do 25m). W wiatrówkach gładkolufowych brak rotacji pocisku powoduje, że drobne błędy (głównie nierówności przodu pocisku) w wykonaniu powodują znaczny rozrzut. Dlatego do wiatrówek z lufą gładką polecamy śrut kulisty typu BB.

Śrut ostry, zaokrąglony i hollowpoint można stosować do strzelania na większych dystansach. Przestrzeliny nie są tak wyraźne jak w przypadku śrutów płaskich, jednak śrut tego typu spisuje się nieźle na dłuższych dystansach(>30m). Śruty te mają mniejszy współczynnik oporu powietrza, dzięki czemu wolniej tracą energię w czasie lotu.